Przewodnik oceny lepkości materiałów płynnych

Lepkość to parametr używany do pomiaru gęstości materiałów płynnych, wskazujący, czy są one rzadkie, czy gęste. Odnosi się do oporu wewnętrznego, jaki powstaje podczas przemieszczania się cząsteczek w cieczy. Mówiąc najprościej, lepkość określa opór płynu przed swobodnym przepływem. Powszechnie stosowanymi jednostkami miary lepkości są centypuazy (cps) oraz milipaskalosekundy (mPa·s). Zasadniczo, wyższa lepkość oznacza bardziej lepką (gęstą) i oporną na płynięcie ciecz, podczas gdy niższa lepkość wskazuje na lepszą płynność (rzadkość).

badanie lepkości materiałów płynnych

1. Czynniki wpływające na lepkość

Na lepkość wpływa wiele czynników, w tym ciśnienie i temperatura. Chociaż ciśnienie ma zazwyczaj znikomy wpływ na lepkość cieczy, ekstremalnie wysokie ciśnienie może powodować jej wzrost. Z kolei temperatura ma najbardziej znaczący wpływ na lepkość. W poniższej sekcji skupimy się na tym, jak temperatura warunkuje właściwości płynne.

Z codziennego doświadczenia wiemy, że lepkość płynów zmienia się wraz z temperaturą. Ogólnie rzecz biorąc, lepkość większości cieczy spada wraz ze wzrostem temperatury. Na przykład, gdy miód lub syrop zostanie podgrzany, staje się bardziej płynny (rzadszy), co wskazuje na spadek lepkości. Podobnie lepkość wody w temperaturze 5°C wynosi 1,5 cps, ale przy 20°C spada o jedną trzecią do wartości 1,0 cps. Dlatego często można zauważyć, że lepkość płynnych materiałów silikonowych wydaje się większa (są gęstsze) zimą niż latem.

Temperatura ma krytyczny wpływ na lepkość większości cieczy. Ponieważ lepkość jest w tak dużym stopniu uzależniona od temperatury, przy omawianiu gęstości płynu bezwzględnie należy zawsze podawać temperaturę pomiaru.

2. Tabela referencyjna lepkości dla materiałów płynnych

Uwaga: Poniższa tabela służy wyłącznie jako ogólny punkt odniesienia. Podane wartości są uśrednione i nie stanowią precyzyjnych danych laboratoryjnych dla każdego produktu.