คู่มืออ้างอิงสำหรับประเมินความหนืดของวัสดุของเหลว

ความหนืดเป็นพารามิเตอร์ที่ใช้วัดความข้นของวัสดุของเหลว เพื่อบ่งบอกว่าวัสดุนั้นเหลวหรือข้น ความหนืดหมายถึงแรงต้านทานการไหลที่เกิดขึ้นเมื่อโมเลกุลเคลื่อนที่เสียดสีกันภายในของเหลว กล่าวให้ง่ายขึ้น ความหนืดคือค่าที่ใช้วัดแรงต้านการไหลของของไหล หน่วยที่ใช้กันทั่วไปในการวัดความหนืดคือ centipoise (cps) และ millipascal-second (mPa.s) โดยหลักแล้ว ความหนืดที่สูงกว่าหมายถึงของเหลวที่ข้นกว่าและไหลได้ยากกว่า ส่วนความหนืดที่ต่ำกว่าหมายถึงของเหลวที่ไหลได้ง่ายกว่า

การตรวจวัดความหนืดของวัสดุของเหลว

1. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความหนืด

ความหนืดได้รับอิทธิพลจากหลายปัจจัย รวมถึงแรงดันและอุณหภูมิ แม้ว่าแรงดันมักมีผลต่อความหนืดของของเหลวค่อนข้างน้อย แต่แรงดันที่สูงมากอาจทำให้ความหนืดเพิ่มขึ้นได้ ในทางกลับกัน อุณหภูมิเป็นปัจจัยที่มีผลต่อความหนืดอย่างชัดเจนที่สุด ส่วนต่อไปนี้จะเน้นอธิบายผลของอุณหภูมิต่อความหนืด

จากประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน เรามักทราบกันดีว่าความหนืดของของเหลวมักเปลี่ยนแปลงตามอุณหภูมิ โดยทั่วไป ความหนืดของของเหลวส่วนใหญ่จะลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อน้ำผึ้งหรือน้ำเชื่อมถูกให้ความร้อน จะไหลได้ง่ายขึ้น ซึ่งแสดงว่าความหนืดลดลง เช่นเดียวกัน ความหนืดของน้ำที่ 5°C คือ 1.5 cps แต่ที่ 20°C จะลดลงประมาณหนึ่งในสาม เหลือ 1.0 cps ดังนั้น วัสดุ ซิลิโคนเหลว จึงอาจดูข้นกว่าในฤดูหนาวเมื่อเทียบกับฤดูร้อน

อุณหภูมิมีผลอย่างมากต่อความหนืดของของเหลวส่วนใหญ่ ความหนืดขึ้นอยู่กับอุณหภูมิอย่างมาก ดังนั้นเมื่อพูดถึงความหนืด จึงจำเป็นต้องพิจารณาอุณหภูมิร่วมด้วยเสมอ

2. ตารางอ้างอิงความหนืดของวัสดุของเหลว

หมายเหตุ: ตารางต่อไปนี้จัดทำขึ้นเพื่อใช้อ้างอิงทั่วไปเท่านั้น ค่าที่แสดงเป็นค่าเฉลี่ย ไม่ใช่ข้อมูลเฉพาะของผลิตภัณฑ์ใดผลิตภัณฑ์หนึ่ง